Mutsuz Ruhlar Ülkesi

“Ey şah!
Ne kadar korurlarsa korusunlar seni devrilmeye mahkumsun”
 
Sürekli yarın telaşındayız.
Kapatıp gözlerimizi bugüne; hayallerimizi umutlarımızı yarınlara saklıyoruz.
 
Paslanmış yüreğimizden kirli sevgiler akıtıyoruz karşımızdakinin yüreğine. ”Önce ben!” dediğimiz zamanları yaşıyoruz. Hatta başkalarının hayatını da kullanıyoruz fütursuzca, kendimizinmiş gibi. Çünkü bizler ”Mutsuz Ruhlar Ülkesinin ” insanlarıyız. Başkalarının acılarından zevk alıyoruz. Ve ne kötüdür ki; gittikçe çoğalıyoruz.’’