Hayat Düşler Sokağı Gibiydi

Hayat düşler sokağıydı. Gençtim geçtim gittim.
 
Aslında hiç çocuk olmadım ben. Hiç oyuncağım olmadı mesela.
Ben hayatı hep büyük adamlar gibi ama doludizgin yaşadım.
Ben, medeniyetler çağının canlı şahidiyim.
Ödevlerimi hep gaz lambası ışığında yaptım ben.
Misafirlerimizi el feneri ile karşıladım ve uğurladım.
Evimize ilk elektrik bağlandığında 10 yaşındaydım.
Evimize siyah beyaz bir Televizyon aldığımızda ise tam 12 yaşımdaydım. Tek kanaldan Cumartesileri Türk filmleri bekleyen kuşağın temsilcisiyim ben.
Çatılarda, ağaçların üzerinde çok çubuk anten ayarladım..
Oldu muuuu? Görüntü var mııı? diye sesimi duyurmaya çalıştım evdekilere.
İlk ankesörlü telefon kullandığımda ortaokuldaydım. Çok acayip heyecanlanmıştım.
İlk bilgisayar kullandığımda 22 yaşımdaydım. İlk cep telefonumu aldığımda ise yaşım 25 i geçkindi. Ve telefonlar henüz akıllı değildi!
Bu kitap sizi hem geçmişe götürecek, hem de bu günü yaşatmaya çalışacak

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.